De Nederlander Pieter Dietz de Loos, zoon van een voormalig Nacht und Nebel- kampgevangene van Natzweiler en Dachau, had de ontwikkelingen in Bosnië-Herzegovina op de televisie gevolgd en had met ongerustheid zitten kijken naar het beleid van non-interventie op de dagelijkse mensenrechtenschendingen.
Na de jaarlijkse viering van de bevrijding van Dachau stelde hij in de vergadering van het curatorium van de Versöhnungskirche in het voormalige concentratiekamp Dachau voor om deze kinderen te helpen.Hij werd daarbij gesteund door diaken Peter Klentzan die met een tentoonstelling van kindertekeningen uit Bosnië door Duitsland reisde om aandacht voor de kinderen in deze oorlog te vragen.
De stichting werd enkele weken later, op 9 mei 1994, in Nederland opgericht.
De vestiging van Wings of Hope in Sarajevo is geen toeval. De stad werd reeds twee en een half jaar belaagd en leek in veel opzichten op een 'concentratie-kamp'. Honger, dorst en koude beheersten de stad en er was geen stroom en water. De meeste mensen leefden in het donker en in donkere vochtige kelders. Voortdurend werd de stad beschoten en dreigde er gevaar van sluipschutters.
Wings of Hope is haar activiteiten feitelijk begonnen tijdens de oorlogshandelingen in Sarajevo. Twee door de oorlog beschadigde kindertehuizen - Bjelave en Mjedenica- zijn tijdens de omsingeling van Sarajevo in 1994 geadopteerd en gerenoveerd. De huizen werden weer voorzien van een dak, ramen, een verwarming en olietoevoer als brandstof. Het verlenen van post-traumatische hulp was op dat moment prematuur daar nog niet voorzien was in de basisbehoeften van veiligheid, warmte en eten.